Trenler vagonları aramaya gitmişti.
Tekerrür ederdi adımlar.
Coğrafyasına kan doğranmış yerlileri gördü.
Zamansız bir düdük çalındı
Zararsız bir dumandı.
Çürümüş bir el sallandı camlarına
Kesif kokuları vardı kılcal damarlarında
İspinozlar havalandı.
Çağın bataklığı obruktur tabanlarında
Çarmıhı hatırla.
Dikenler dirilmiş avuçlarında
Bir kıyamet ilişti kızıl perdesine.
Motiflerin içinde varlık anlamsızdı.
Bir orman yakasına gül takmış
Karanfilde yoğun kıskanma
Sokaklarından geçiyor bütün tantana
Kıvranıyor saçlarının ortasında.
Kuzeyden bir ücraya denk olmuştu.
Tüm gidilmez ada-larım
Ve
Trenler
Vagonları
Bulamadı.
ANIL TOPÇU
Bir yanıt yazın